داشتم چشم ، که آماده شود

گوشه مسجد و بر کهنه حصیر

گاهگاهی که کسی دستی برد

بر بناگوش من و چانه من

نوبتی شام شبی خانه من

لیک آن پست ، که با جام تنم

می رهید از عطش سوزانی