اوست که شادی به جمع داده همه عمر

مستی ی او رنگ درد و تلخی ی غم داشت

باده در او می فروزد ، گرم و شرر خیز

حسرت عمری نشاط و شور که کم داشت

لیک دلش شادمان دمی نتپیده

اوست که عمری چشانده باده لذت

خود ، ولی افسوس جرعه یی نچشیده