که گر راز گویم به همراز گویم

مرا امشب ای زن ، دمی همزبان شو

که تا قصه درد خود بازگویم

تو را گویم آن غم که با کس نگفتم

تو را دانم ای زن گر افتد گزندی

پناهی نداری مگر بازوانم

دریغا ! از این ماجرا شرمگینم