خون آزادگان به جوش آمد

وه ، که این خون گرم و سرخ ، مرا

راحت جان و مایه هستی ست

زان ستم های سخت طاقت سوز

ملتی کینه جوی و خشم آلود

تیغ بگرفت و در خروش آمد

مردمی ، بند صبر بگسسته