راحت جان و مایه هستی ست

زوزه از سرخوشی برآورده

که درین خون ، چه نشئه مستی ست

وه ، که این خون گرم و سرخ ، مرا

زان ستم های سخت طاقت سوز

خون آزادگان به جوش آمد

ملتی کینه جوی و خشم آلود