نادیدنم چگونه مروت بود ؟

چشم تو خیره شده به من و در وی

افسانه شگفتی و حیرت بود

کان اشتیاق و مهر و محبت را

من شرمسار ماندم و از پاسخ

درماند این لبان سخن پرداز

اما کنون اگر تو ببخشایی