باشد ز بازی های خوش بی ذوق رود فرزین شود

عقلی که راه آموختی در نیم شب گمراه شد

جان های باطن روشنان شب را به دل روشن کنان

هندوی شب نعره زنان کان ترک در خرگاه شد

در سایه فرخ رخی بیدق برفت و شاه شد

شب روح ها واصل شود مقصودها حاصل شود

چون روز روشن دل شود هر کو ز شب آگاه شد