کز غم من پیش خلق راز نگوید

چهره شادان من ثبات ندارد

داروی تلخم نهان به ظاهر شیرین

اینه چشم های خویش بنازم

هر چه در او خیره تر نگاه بدوزی

با تو به جز حالت تو باز نگوید

زان همه دردی که پاره کردم دلم را