سنگ صبور پیشکش دوران

زین رو فسانه در بر او می خواند

لیکن مرا چو دختر پندارم

هم صحبتی و سنگ صبوری نیست

سنگ سیاه خانه گوری نیست

باری چه چشم دارم از این یاران ؟

کاینان هزار صورت و صد رنگند