طبیعت از چه کند جلوه پیش داغ دل من

غنی تر از من وارسته روزگار ندارد

فلک ، چو دامن نیلین پر ز قطره اشکم

نسفته گوهر غلتان آبدار ندارد

که نقش لاله دلسرد او شرار ندارد

چو چشم غم به سیاهی نهفته آن شب صحرا

سکوت مبهم و اندوه رازدار ندارد