سکوت مبهم و اندوه رازدار ندارد

طبیعت از چه کند جلوه پیش داغ دل من

که نقش لاله دلسرد او شرار ندارد

چو چشم غم به سیاهی نهفته آن شب صحرا

خوشم همیشه به یادت ، اگر چه صفحه جانم

به جز غبار ملال از تو یادگار ندارد

چرا نکاهد ازین درد جسم خسته سیمین ؟