کز دست او اگر برسی نوش من شوی

ای اشک ، نقش عشق وی از جان من بشوی

شاید ز راه لطف خطا پوش من شوی

می نوشمت، به عشق قسم، ای شرنگ غم

گر سر نهد به شانه من آفتاب من

ای آفتاب ، جلوه گر از دوش من شوی

سیمین ز درد کرده فراموش خویش را