ای آفتاب ، جلوه گر از دوش من شوی

می نوشمت، به عشق قسم، ای شرنگ غم

کز دست او اگر برسی نوش من شوی

گر سر نهد به شانه من آفتاب من

سیمین ز درد کرده فراموش خویش را

اما تو کی شود که فراموش من شوی ؟