به پیشت ار چه خموشم ، ولیکن از تو چه پنهان

همیشه این گله زان لعل جانفزای تو دارم

دلم ز غم پر و جامم ز باده ، جای تو خالی

که بنگری که چه همصحبتی به جای تو دارم

که با خیال تو گفتار در خفای تو دارم