گویی شکسته بر سرشان نیزه های نور

با درد انتظار چه شب ها به من گذشت

تا چلچراغ شعر ظریفم پدید شد

اینک، در اوست شمع فروزنده بی شمار

در لاله ها چو چهر عروس از پس حریر

زینت گرفته اند ز آویزه بلور

«چشمم زند به شعله این، بوسه نگاه