متاب امشب به بام من چنین دامن کشان ای مه!

دل آزرده چون شمع شبستان تو می سوزد

چه غم دارم؟ که این آتش به فرمان تو می سوزد

که دارم آتشی در دل که دامان تو می سوزد

خطا از آه آتشبار من بود ای امید جان!

که هر دم رشته های سست پیمان تو می سوزد