گر تو بیمار غمی، از چه پرستار نداری؟

چه دلی، ای دل آشفته که دلدار نداری!

شب مهتاب همان به که از این درد بمیری

تو که با ماهرخی وعده دیدار نداری

راز اندوه مرا از من آزرده چه پرسی