که طبیبی پی بهبودی ی بیمار نداری

ای سرانگشت من! این زلف سیه را ز چه پیچی؟

که در این حلقه زنجیر گرفتار نداری

دل بیمار زکف رفت و جز این نیست سزایت

گر چه سیمین، به غزل ها سخن از یار سرودی

به خدا یار نداری! به خدا یار نداری!...