روزگاری که مرا گوشه ویرانی نیست

ترسم آن روز به بالین من آرند طبیب

که من و درد مرا فرصت درمانی نیست

دانم ای پرتو خورشید، بتابی بر من

آسمان در افق آمیخت به کوتاهی ی خاک

با من آمیختنت مشکل چندانی نیست

همچو مهتاب خزانم که به بزم شب من