ننگ بادت ز چنین دامن نیلی، ای کوه!

با من آمیختنت مشکل چندانی نیست

همچو مهتاب خزانم که به بزم شب من

جز گل ریخته و شاخه عریانی نیست

رو سفیدم که مرا همچو تو دامانی نیست

غم نیامد که به رخساره فشانم اشکی

گوهر از موج مجویید چو توفانی نیست