به پریشانی ی ما جمع پریشانی نیست

غم نیامد که به رخساره فشانم اشکی

گوهر از موج مجویید چو توفانی نیست

کشتزار از ستم باد پریشان شد و گفت

عشق یغماگر خود را به دل ما بفرست

خانه سوخته را حاجب و دربانی نیست

گر بگویم که به جان آمدم از دوری ی دوست