عشق یغماگر خود را به دل ما بفرست

گوهر از موج مجویید چو توفانی نیست

کشتزار از ستم باد پریشان شد و گفت

به پریشانی ی ما جمع پریشانی نیست

خانه سوخته را حاجب و دربانی نیست

گر بگویم که به جان آمدم از دوری ی دوست

خود محال است، که بی دوست مرا جانی نیست...