حاصل ز بیقراری و مشتاقی

ای وای، دیدگان تو لب دارد!

محبوب من!- دریغ- نمی دانی

هرگز مرا به سوی تو راهی نیست

غیر از نگاه گاه به گاهی نیست

من دامن سیاه شبانگاهم

تو شعله سحرگه خورشیدی