نخواستم که درآیی شبی به کلبه من

شکسته عهد تو را من عزیز می دارم

ولی میا! که تو در من نظر نخواهی کرد

که کهنه آینه یی پر ملال زنگارم

ازین خوشم که درآیی دمی به پندارم

دلم گرفته تر از آسمان پر ابر است

سرشک گرم چو باران زدیده می بارم