به انتظار قدم رنجه کردنی، چشمم

برابرت سر فرمان فرود می آرم

ولی چه سود؟ که بی التفات می گذری

هزار مرتبه گر سر به خاک بگذارم

به راه ماند و نبود از قدر سزاوارم