گر گویمش وصفی ازو، ترسم که مجنونش کنم

در بزم نوش عاشقان، حیف است جام دل تهی

گر باده شادی نشد، لبریز از خونش کنم

عاقل که منعم می کند، زین شیوه دیوانگی

محبوب می بوسد مرا، من جان نثارش می کنم

سودای پر سود است این، بگذار مغبونش کنم

سیمین! به شام هجر او، نیلینه دارم دامنی