محبوب می بوسد مرا، من جان نثارش می کنم

گر باده شادی نشد، لبریز از خونش کنم

عاقل که منعم می کند، زین شیوه دیوانگی

گر گویمش وصفی ازو، ترسم که مجنونش کنم

سودای پر سود است این، بگذار مغبونش کنم

سیمین! به شام هجر او، نیلینه دارم دامنی

از اختران اشک خود، دامان گردونش کنم