سودای پر سود است این، بگذار مغبونش کنم

عاقل که منعم می کند، زین شیوه دیوانگی

گر گویمش وصفی ازو، ترسم که مجنونش کنم

محبوب می بوسد مرا، من جان نثارش می کنم

سیمین! به شام هجر او، نیلینه دارم دامنی

از اختران اشک خود، دامان گردونش کنم