برخیز و مپرهیز و شبی نیز خطا کن

چون باد صبا با تن هر غنچه بیامیز

چون غنچه بر باد صبا جامه قبا کن

آمیختنت با من اگر هست خطایی

مستم به یکی بوسه شیرین کن و، زان پس

خود دانی و... بیهوده چه گویم که چها کن!

تا خون دلت غم ببرد از دل سیمین