مستم به یکی بوسه شیرین کن و، زان پس

چون غنچه بر باد صبا جامه قبا کن

آمیختنت با من اگر هست خطایی

برخیز و مپرهیز و شبی نیز خطا کن

خود دانی و... بیهوده چه گویم که چها کن!

تا خون دلت غم ببرد از دل سیمین

ای تک، بدان پنچه بگشوده دعا کن!