تا به آغوش من از تابش خورشید گریزی

که غم سوختنش مایه آزار تو می شد

همچو خاتم به دهان می شدت انگشت ندامت

گر کسی، ای گهر پاک! خریدار تو می شد

کاش یک روز، تنم سایه دیوار تو می شد

تا گشایی دل تنگش به سرانگشت نوازش

کاش دلباخته سیمین، گره کار تو می شد