ای من به فدای دل دیوانه پسندش

رو کرد به ما بخت و فتادیم به بندش

ما را چه گنه بود؟- خطا کرد کمندش

با آن همه دلداده دلش بسته ما شد

نرگس ز چه بر سینه زد آن یار فسون کار؟

ترسم رسد از دیده بدخواه گزندش

شد آب، دل از حسرت و از دیده برون شد