نرگس ز چه بر سینه زد آن یار فسون کار؟

ما را چه گنه بود؟- خطا کرد کمندش

با آن همه دلداده دلش بسته ما شد

ای من به فدای دل دیوانه پسندش

ترسم رسد از دیده بدخواه گزندش

شد آب، دل از حسرت و از دیده برون شد

آمیخت به هم تا صف مژگان بلندش