سیمین طلب بوسه یی از لعل لبی داشت

چون لاله که مهتاب بپیچد به پرندش

گر باد بیارامد و گر موج نخیزد

دل نیز شکیبد، مخراشید به پندش

ترسم که به نقد دل و جانی ندهندش