در عشق مکرآموز تو بس ساده دل عیار شد

گر زحمت از تو برده ام پنداشتی من مرده ام

تو صافی و من درده ام بی صاف دردی خوار شد

از وصل همچون روز تو در هجر عالم سوز تو

نی تب بدم نی درد سر سر می زدم دیوار بر

کز طمع آن خوش گلشکر قاصد دلم بیمار شد