برو!برو! که دگر هر چه بود در ما مرد

هوای وصل و غم هجر و شور مینا مرد

لب خموش مرا بین که نغمه ساز تو نیست

به نای من- چه کنم- نغمه های گویا مرد

به چشم تیره من راز عاشقی گم شد