ندید جلوه او چشم آشنایی را

درون سینه ما آتش تمنا مرد

ستاره سحری بود عشق بی ثمرم

میان جمع درخشید، لیک تنها مرد

گلی دمید به صحرا و هم به صحرا مرد

دریغ و درد! مگر داستان عشقم بود

شکوفه یی که شبانگه شکفت و فردا مرد؟