استوارم سخت، چون زنجیر و رسوا پیش خلق

پیش راه باد، چون ریگ روان اقتاده ام

شاخه سر درهمم، گر بر بلندی خفته ام

جفت خاک ره، چون نقش سایبان افتاده ام

همچنان از این دهان در آن دهان افتاده ام

قطره یی بی رنگ بودم، نور عشق از من گذشت

بر سپهر نام، چون رنگین کمان افتاده ام