گله یی نیست اگر دامن اغیار گرفتم

خنده یی کردم و دل بردم و با لطف نگاهی

تا بمیری ز حسد وعده دیدار گرفتم

دامن از دست من، ای یار! کشیدی، چه توانم؟

بعد ازین ساخته ام با نی و چنگ و می و ساقی

بی تو من دامن این چار به ناچار گرفتم

لیک باور مکن ای دوست! که این راست نگفتم