گفتمت:«دوست دارم»؟ - ندارم!

کی مرا از محبت نصیب است؟

نامه ام را به من بازده - وای!...

آن چه خواندی به نسیان سپارش

این دروغ است... باور مدارش!

در دل این شبانگاه خاموش

گرد من کودکان خفته هستند