در دل این شبانگاه خاموش

آن چه خواندی به نسیان سپارش

گفتمت:«دوست دارم»؟ - ندارم!

این دروغ است... باور مدارش!

گرد من کودکان خفته هستند

این نفس های سنگین و آرام

گوییا بر من آشفته هستند