گوییا بر من آشفته هستند

در دل این شبانگاه خاموش

گرد من کودکان خفته هستند

این نفس های سنگین و آرام

آتشی می فروزد به جانم

سرزنش های پنهانی من

در فضا خامشی می پذیرد