شمعیم، پاک سوخته در بزم عاشقی

جز لحظه یی طنین فغانی نمانده است

از ما به جز نسیم، که برگ شکوفه برد

در کوی عشق، نامه رسانی نمانده است

تا ماجرا کنیم، زبانی نمانده است

آغوش گلشنیم که بعد از بهارها

در ما به جز دریغ خزانی نمانده است