آغوش گلشنیم که بعد از بهارها

در کوی عشق، نامه رسانی نمانده است

شمعیم، پاک سوخته در بزم عاشقی

تا ماجرا کنیم، زبانی نمانده است

در ما به جز دریغ خزانی نمانده است

بس فرش سبزه بافت بهار دلم کزو

در مهرگاه عمر نشانی نمانده است