محفلش، یارب، دمی بی شمع شب فرسا مباد!

آن که رسوا خواست ما را، پیش کس رسوا مباد!

وان که تنها خواست ما را، یک نفس تنها مباد!

آن که شمع بزم ما را با دم نیرنگ کشت

چون گزیر از همدمی گردنکش و مغرور نیست

با من از گردنکشان، باری، به جز مینا مباد!

چون گل رویا به گلزار عدم روییده ایم