وان بوسه های گرم فزون از شمار کو؟

آرید خنجری که مرا سینه خسته شد

از بس که دل تپید که راه فرار کو؟

آن شعله نگاه پر از آرزو چه شد؟

آن سینه یی که جای سرم بود از چه نیست؟

آن دست شوق و آن نفس پر شرار کو،

رو کرد نوبهار و به هر جا گلی شکفت