به دامن تو نشینم دوباره؟ دورم باد!

نبینی آتش دل را که باز شعله ور است

چو غنچه حقه رازم، که آفتاب بلند

به تیغ بر دهن گل زند که پرده در است

که این جدا شده عاشق نه خاک رهگذر است

گل سحر بدمد در شبم که سیمین گفت:

ستاره دانه افشانده گل سحر است.