گل سحر بدمد در شبم که سیمین گفت:

به تیغ بر دهن گل زند که پرده در است

به دامن تو نشینم دوباره؟ دورم باد!

که این جدا شده عاشق نه خاک رهگذر است

ستاره دانه افشانده گل سحر است.