کنون چه چاره کنم محنت خمار ترا؟

ز من جدا شده یی همچو بوی گل از گل

منی که داده ام از دست، اختیار ترا

شدی شراب و شدم مست بوسه تو شبی

به سینه چون گل عشقت نمی توانم زد

به دیده می شکنم خار انتظار ترا

چو بوی گل چه شود گر شبی به بال نسیم