همان فریفته سیمین با وفای توام

به دیده می شکنم خار انتظار ترا

چو بوی گل چه شود گر شبی به بال نسیم

سبک برایم و گیرم ره دیار ترا

اگر چه باز نبینم به خود کنار ترا.